TOP
** Pekingese Dog **

 

PekingeseΟι σκύλοι – παιχνίδια είναι πασίγνωστοι για τους αριστοκρατικούς δεσμούς τους, αλλά ο Πεκινουά είναι χωρίς αμφιβολία ο αρχηγός της παρέας, έχοντας γίνει κάποτε το ιερό ζώο του κινέζικου Αυτοκρατορικού Οίκου.

Θεωρούμενοι σαν εκδήλωση του μυθικού Φου Ντογκ, που έδιωχνε τα κακά πνεύματα, οι Πεκινουά λατρεύονταν σαν ημίθεοι απο τους Κινέζους. Οι κοινοί θνητοί έπρεπε να τους κάνουν υπόκλιση. Η κλοπή τους τιμωρούνταν με θάνατο. Και, όταν ένας αυτοκράτορας πέθαινε, οι Πεκινουά του θυσιάζονταν, ώστε να πάνε μαζί του και να τον προστατεύουν στην άλλη ζωή.

Η ράτσα έκανε την εμφάνισή της στη δύση το 1860 και μετά, όταν τα βρετανικά στρατεύματα κατέλαβαν τα κινέζικα θερινά Ανάκτορα κατά τη διάρκεια του Δευτέρου "πολέμου του Όπιου". Οι αυτοκρατορικοί φρουροί είχαν εντολή να σκοτώσουν τους σκύλους, για να μην πέσουν στα χέρια των "ξένων διαβόλων", αλλά πέντε επέζησαν και μεταφέρθηκαν στην Αγγλία. Έναν απ’ αυτούς τον έκαναν δώρο στη Βασίλισσα Βικτόρια, που τον ονόμασε "Λούτι" (στην αγγλική γλώσσα η λέξη Loot σημαίνει πλιάτσικο). Απ’ αυτά τα πολεμικά λάφυρα προέρχονται οι σύγχρονοι Πεκινουά.

Η ράτσα επιδείχτηκε για πρώτη φορά στην Αγγλία το 1893 και μεταφέρθηκε στην Αμερική λίγα χρόνια αργότερα.

ανατολίτικοι, οι αξιόλογοι αυτοί μικροί σκύλοι, μεταφέρονταν στα φαρδομάνικα των Κινέζων αυλικών, πράγμα που τους έκανε πραγματικούς "Σκύλους μανικιών". Αλλά ονόματά τους ήταν "Σκύλοι Λιοντάρια" πραγματικά έχουν όψη λιονταριού, και "Σκύλοι Ήλιοι", επειδή ήταν πολύ χρυσοκόκκινο το τρίχωμά τους.

Ιδιοσυγκρασία     

Οι Πεκινουά είναι γενναίοι, μαχητικοί και πιστοί. Έχουν τάση να παρουσιάζουν αναπνευστικά προβλήματα γι’ αυτό, τα αφεντικά τους πρέπει να παρακολουθούν προσεχτικά την υγεία τους.

Pekingese smallΧαρακτηριστικά

Μέγεθος: Βάρος αρσενικών 5 κιλά, θηλυκών 5,5 κιλά

Κεφάλι: Μεγάλο, φαρδύ και επίπεδο ανάμεσα στα αυτιά. Η μύτη είναι πολύ πλακουτσωτή, φαρδιά και μαύρη.

Τρίχωμα: Πολύ μακρύ, ίσιο τραχύ εξωτερικό τρίχωμα, πάνω απο πυκνό εσωτερικό. Τα αφτιά, το πίσω μέρος των ποδιών, η ουρά και τα δάχτυλα πρέπει να έχουν άφθονο τρίχωμα. Σε όλα τα χρώματα.

Ουρά: Κουλουριασμένη πάνω απ[ο την πλάτη, σε οποιαδήποτε απο τις δύο πλευρές.

Σώμα: Κοντό, καλοκαμωμένο μπροστά, με φαρδύ, ελαστικό στήθος και ίσια πλάτη. Σχήμα σαν του λιονταριού.

Πέλματα: Επίπεδα και φαρδιά, με τα μπροστινά δάχτυλα προς τα έξω.

Πόδια: Κοντά. Τα πισινά έχουν κόκαλα ελαφρότερα. Το πάνω μέρος των μπροστινών είναι στραβοκάνικο.

Αφτιά: Καρδιόσχημα και κρεμαστά, αλλά όχι πολύ μακριά.

Μάτια: Σε απόσταση μεταξύ τους, σκούρα και στρογγυλά, προεξέχουν.

 

Επιστροφή